دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران ، mshahidzadeh@yahoo.com
چکیده: (2818 مشاهده)
نرم کننده ها مولکول های کوچک با وزن مولکولی کم هستند. این ترکیبها نوعاً ساختار استری دارند. نرم کنندهها دمای انتقال شیشه ای و ویسکوزیته پلیمر زمینه را کاهش میدهند و موجب افزایش انعطاف پذیری و فرایند پذیری مواد پلیمری می شوند. مشکل اساسی این افزودنی ها، این است که با گذشت زمان از بافت پلیمری مهاجرت می کنند و به بافت پلیمری تراوش می کنند.. در نتیجه خواص فیزیکی و مکانیکی پلیمر زمینه را تحت تاثیر قرار می دهند. راهکارهای مختلفی مانند افزایش وزن مولکولی نرم کننده، انتخاب ساختار اولیگومری برای نرم کننده، افزودن نانوذرات مواد معدنی و ... برای کاهش و حذف مهاجرت مورد بررسی قرار گرفته است. راهکاری که اخیراً بسیار مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته، استفاده از نرم کننده های واکنش پذیر است. در این راهکار نرم کننده به صورت کووالانسی به زنجیرهای پلیمر زمینه متصل می شود و از مهاجرت جلوگیری می کنند.
نوع مطالعه:
ترویجی |
موضوع مقاله:
الیاف پلیمری و نانو الیاف انتشار: 1398/9/8